Abstract
Mazkur maqolada Shukur Xolmirzayev asarlarida ona-tabiatning poetik talqini keng qamrovda tahlil qilinadi. Adib prozasida tabiat tasviri oddiy fon yoki dekorativ unsur sifatida emas, balki inson ruhiyati, ma’naviy holati va axloqiy tanlovlari bilan uzviy bog‘langan badiiy kategoriya sifatida namoyon bo‘lishi ochib beriladi. Tadqiqotda poetika, ekokritika hamda germenevtik yondashuv asosida tabiatning ramziy, estetik va falsafiy funksiyalari yoritiladi. Xolmirzayev ijodida ona-tabiat milliy tafakkur, qadriyat va insoniylik mezoni sifatida talqin etilishi ilmiy asoslanadi
References
1. Shukur Xolmirzayev. Saylanma. 1-jild. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uyi, nashr yili ko‘rsatilmagan. – 187-b.
2. Xolmirzayev, Sh. Hikoyalar va qissalar to‘plami. – Toshkent: Adabiyot va san’at, 2005. – 210-b.
3. Akbarov, M. Adabiyot nazariyasi va poetika. – Toshkent: Sharq, 2018. – 278-b.
4. Bahodir, O. O‘zbek badiiy nasri: taraqqiyot va muammolar. – Samarqand: SamDU nashriyoti, 2015. – 190-b.
5. G‘aniev, E. Matn va ma’no: adabiyotshunoslik asoslari. – Toshkent: Universitet nashriyoti, 2012. – 246-b.
6. Mirzaev, S. O‘zbek nasrida makon va landshaft poetikasi. – Toshkent: Fan, 2019. – 215-b.